Kant... Lace

Kant.
Nu is kant breien natuurlijk niet de enige vorm om kant te maken. Het is ook haken, klossen, frivolité en machinaal kant. (en ik ben er vast nog een heleboel vergeten)

Mijn vader is al vanaf het begin betrokken bij de Sterrenwacht in Burgum en sinds dat daarnaast ook een Streekmuseum is, zijn er bij tijd en wijle zéér interessante exposities.
Zo kreeg ik de kans om bij de opening van een jubileum tentoonstelling aanwezig te zijn.
Kant, gemaakt door de Kantklos Kring uit Leeuwarden.

 Lace.
Ofcourse there is more than only lace knitting, like crochet, bobbins, tatting and machine made lace. (I'm sure I forgot a lot of other techniques).

My dad has been closely involved (from the start) with the Observatory in Burgum, and since there is also a local museum attached to the building, a lot of interesting exhibitions have been on display.
That's how I got the opportunity to be present at the opening of the Bobbin Lace Exhibition from the Kantklos Kring from Leeuwarden.

 Jammer genoeg staat er bij geen enkel project een naam of een maakster, dus ik heb geen idee wie het zijn die deze prachtige dingen gemaakt hebben.

 Unfortunately there is no list of makers so I have no idea who is responsible for all these gorgeous objects.

 Ik zet de foto's extra groot neer, zodat je een idee hebt hoe fijntjes en prachtig het allemaal is.

 I'm showing every picture extra large so you get an idea how delicate these are and how very beautiful they are.

 Ik zou dus zeggen: Kom ook kijken! Het zaaltje is niet zo groot, maar er is genoet te zien!

 If you're in the neighborhood, don't hesitate to go. The room isn't that big, but there's enough to see.

Er was een meneer, Dhr. H. van der Wal die me wat meer kon vertellen over het kantklossen en de geschiedenis.

Sommige stukken zijn al bekend geworden in de jaren 1590 n. Chr. in Leeuwarden. Er was een inkoper overleden en zijn inventaris werd geregistreerd. Daar zaten toen al gekloste stukken bij.
Een kantkloster werd toen een 'spelden werkster' genoemd.
Wanneer een vrouw weduwe werd en in een armen huis terecht kwam, gingen de kinderen vaak naar een weeshuis. Zowel de kinderen als de volwassen vrouwen leerden dan om te kantklossen om iets bij te verdienen.
Zo hebben de kinderen van het weeshuis in Leeuwarden eens 1100 Karolingische guldens bij elkaar geklost voor het weeshuis.
Omdat er geld mee viel te verdienen, kwam de belasting ook langs. Die wilde inschatten of het te doen was om te innen. Maar vaak was het werk intensief en te slecht betaald om ook daar nog belasting over te heffen. Het voordeel was wel dat de klosters geregistreerd werden.

Meneer van der Wal wist ook te vertellen dat er in een muts zoals hierboven is weergegeven, soms wel 170 cm lang geklost band in zat. Door de plooien en het stijven zag het er erg rijk uit.

At the exhibit was a man called Mr H. van der Wal. I interviewed him and asked him a little bit of back ground information.

In our provence, history goes back to almost 1590 AD. A salesman had died and his his possessions were inventoried. There were pieces of bobbin lace in his inventory.

A lady that did bobbinlace was called : a pin worker. (loosely translated)
When a woman became a widow, she went to the poorhouse and the children were often left in the orphanage. Both often learned how to work with bobbins to earn a little income.
It has been noted the children of the orphanage had worked so hard they earned 1100 Karolingic (?) guilders for the orphanage.
Because money was made, the tax collecters got interested too. It was a small income for the ladies but still they had to be checked if they didn't earn too much. The upside of this was that almost every bobbin-lady got registered.

Mr. van der Wal also told me that a hat in the old days (perhaps even today) can take up to 67" long band for the back frills. (see hat above and detail below).

Check de openingstijden voor je gaat!

Please check when the doors are open before you go. 

Oh ja, Je kunt daar ook een keer ZELF proberen om te kantklossen! Volgens mij was dat 18 april... 

Openingstijden: dinsdag t/m zaterdag van 13:00 tot 17:00 uur.
Op vrijdagavond van 19:00 tot 22:00 uur.

Toegangsprijs € 3,50 , kinderen t/m 12 jaar € 2,-.
Museumkaarthouders gratis.
Donateurs en gezinsleden gratis.
Donateur bent u al vanaf € 15,- per jaar.

Groepsarrangementen mogelijk
(ook buiten reguliere openingstijden).

Geluk.... Luck

Soms... soms moet je een beetje geluk hebben. De hoop dat iemand er vertrouwen in heeft dat wanneer JIJ het doet, dat het goed komt.
En ik heb, soms, dat geluk. Dat is fijn.

Sometimes... sometimes you need a little bit of luck. The luck that someone has faith in you for doing something and making it work.
And I have it, sometimes. Luck. That's nice.

Ik geniet bekendheid door mijn (vele) kant gebreide projecten. Maar niet omdat ik nou zo geweldig kan Fair Isle breien. Het is me gelukt om diverse mutsen te maken, met behulp van mijn breiriem, en ik heb een dekentje gebreid met lekker veel schaapjes. Dus dat de keus op mij zou vallen was niet erg logisch.
Deze keer was o.a. mijn geluk dat ik in het hoge noorden woon, op slechts 20 minuten met de bus, waar het Fries Museum is gehuisvest. En daar lag een héle oude muts.

I am known for my (many) lace knitted projects. Not for my skills as a Fair Isle knitter. I did manage to make several hats and a little blanket with lots of sheep, using my knitting belt. So, choosing me for doing this project was not logical at all. I was just só lucky to live only 20 minutes (by bus) away from the Fries Museum. And in their storage was a very old hat.

Vele 'wegen' kwamen in eens samen. Ik ben op Shetland geweest, ik heb Pearl Johnston zien breien met een breiriem, ik heb een breiriem, ik kan een beetje Fair Isle breien én ik kan patronen schrijven... wat een geluk.

Lots of things came together at once: I've been to Shetland, I've seen Pearl Johnston working with her knittingbelt, I've got a knittingbelt, I can knit a bit of Fair Isle ánd I can write patterns... that's lucky, right?

 Het origineel is heel fijn gebreid, ik denk op naald 1,5mm. Mijn poging (allereerste foto) is bijna even groot.
De muts uit 1850 is gebreid met handgesponnen en handgeverfde wol. De gaten zitten er in maar het verband blijft. En het voelde zó speciaal om zo'n item van dichtbij te mogen onderzoeken én na te mogen maken. Ik was best gelukkig om zoiets te beleven.

 The original hat is very fine knit, I think on size 1,5mm. My first attempt came very close (see first picture).
The hat is made in 1850 and made out of handspun and hand dyed yarn. It's full of holes but no dropped stitches due to that. It felt só special to be able to look at it so closely and researching it to be able to recreate it. I felt so lucky.

Dit zijn de 2 projecten waar ik mee begonnen ben, na dat ik het patroon had geschreven. Links het patroon zodat de muts even groot werd als het origineel en voor (bijna) iedereen na te maken zal zijn. Op 2,5mm in Holst garen. Rechts mijn privé momentje om exact 1 op 1 te werken, op 1,5mm naalden. (Jamieson's of Shetland yarn and Jamieson & Smith Heritage yarn).

 These are my 2 projects which I started after finishing writing the pattern. On the left the hat on 2,5mm that (almost) everyone will  be able to knit. (Holst yarn)  And on the right my attempt to work it 1:1 on 1,5mm needles. (Jamieson's of Shetland and Jamieson & Smith Heritage)

 Ik moest enorm hard werken om alles op tijd af te krijgen. Tot half 2 's nachts met het breien en gelukkig kon ik de volgende dag nog de toef er op zetten. In de grovere versie heb ik een herhaling overgeslagen, zo is hij toch exact even groot als het origineel én ziet hij er eenmaal in de juiste vorm het zelfde uit.

I had to work my ass of to get it ready on time. I had to knit until 01:30 at night to finish knitting and was able to make the sort of pompom the next morning. Now it's exactly as long as the original with one less repeat compared to the original. Once made to wear it will look exactly the same.

En deze foto's (boven en onder) komen van Gieneke, die de opdracht gaf. Volgend jaar komt er een Brei Tentoonstelling in het Fries Museum en deze muts (en het patroon) zijn dan te bezichtigen. Voor zover ik het begrepen heb, brengt het Museum het patroon dan uit, zodat je de muts zelf kunt breien! Meer weet ik niet. Sorry. 

 These pictures (above and one above) are from Gieneke, the commissioner of knitting the hat. Next year there will be a Knitting Exhibition in the Fries Museum (Leeuwarden). As far as I am informed, the pattern for this hat will be made available by the Museum (not online probably). So you can knit it yourself. That's all I know, sorry.

 En op zondag 16 Maart tijdens een lezing die Gieneke gaf over gebreide items in de collectie van het Fries Museum, mocht ik het eind resultaat overhandigen. Loret (met de groene shawl die ik een tijdje geleden gebreid had voor haar) Ik had me een tikkie te veel opgedoft; én een shawl, én mijn breiriem, én een muts en nog maar een shawl... Sorry.

On Sunday March 16, while Gieneke (in the red/pink) was telling us all about the items in storage of the Fries Museum, I was able to present her the hat. Loret (wearing a green shawl I had knitted for her a while back) had arranged it to be a surprise. I was a bit overdressed with 2 shawls, a hat and my knitting belt. Sorry.

Ik zal nog tot volgend jaar de tijd hebben om de 1:1 muts te voltooien.

I will have until next year to finish the 1:1 hat.

NOTE:
Het patroon is NIET te verkrijgen vóór de start van de tentoonstelling.
The pattern will NOT be available before the opening of the exhibition. I don't know if it will be available in english by then. I will make one, but I don't know if they want it.

Breidag 2011

De breidag was een suxxes! Ik heb me letterlijk in het zweet gewerkt, zo zenuwachtig. Dat heb je als je iets voor het eerst doet en vooral erg goed wilt doen.

Mijn moeder was er ter ondersteuning voor de tentoonstelling. Ze heeft vragen beantwoord en dingen verteld. Dank je mam! Mijn camera heeft kuren en natuurlijk precies toen ik een foto wilde maken van mijn eerste tentoonstelling, was hij leeg. Nu heb ik alleen nog een paar wazige plaatjes van mijn mobiel.

Het ging me redelijk goed af, geloof ik. Ik had nog véél meer te vertellen, maar zo was het best leuk voor de eerste keer. De true-lace workshop moet nog even bijgeschaafd worden; er zaten nog wat fouten in het patroon. Ik vond het geweldig om heel veel mensen (weer) te zien. De meesten heb ik vééls te kort gesproken. Ook wil ik jullie bedanken voor de belangstelling voor Chris.

Het is zo ver...

Het is zo ver.. De Brei en Haak dag is morgen en overmorgen. Ik ga voor het eerst workshops geven. Les geven.. ai. Dás lang geleden dat ik voor de klas stond. Zo'n eh... 20 jaar. Ja.

Dat was voor kleuters en groep 5 en 7, toen ik nog een jaartje op de PABO zat. Nu voor grote mensen en zonder vooropleiding. Mensen met een ernstige behoefte om kant of true lace te leren. Van mij..

Zij heeft me gevraagd, of ik dat wel wilde doen. Dan maar in het diepe en gewoon doen. Ik werd doorverbonden met de organisator en warempel. Het was een feit. Daarna de vraag; hóe ga ik dat in hemelsnaam doen? Wat ga ik vertellen, laten zien of voor doen??

Schema's gemaakt, kladpapiertjes. Tabellen. Mailen, vooral veel mailen en twitteren. Herinneren hoe het ook al weer ging bij de Dutch Knitters, waar ik zoveel heb geleerd over Estlands Breien. Gelukkig op tijd begonnen en al foto's gemaakt om duidelijk te krijgen waar ik het allemaal over heb. Dat is maar goed ook, want amper een week later krijgt mijn camera kuren. " Oh ja, of ik ook een tentoonstelling kon doen van mijn werk?" Tuurlijk.

Mensen mailen om te vragen of ik hun shawl weer even mocht hebben, zo dat iedereen kan zien wat ik 's avonds op de bank allemaal bij elkaar peuter. Dus: komt het zien, komt het beleven! Een (overigens) 1 malige tentoonstelling van mijn werk. Ik kan niet blijven vragen of ik de shawls mag lenen, vandaar dat het maar voor 1 x is. Misschien later nog een keer, wanneer ik zelf meer voorraad heb.

Bezoek vooral alle kramen; mensen die mijn blog volgen en lid zijn van Ravelry zullen sommige shawls die in de kramen hangen herkennen als mijn werk.

Heb je nu geen plek kunnen bemachtigen op de Brei en Haakdag bij mijn workshops?? Je kunt je opgeven voor een volgende keer, later dit jaar. Waar dat zal zijn, waarschijnlijk in het noorden (lees Friesland). Is dat je te ver weg, nodig me uit om eens bij jou in de buurt een workshop te geven. Verzamel een paar vrienden/vriendinnen die het ook willen leren en mail me.

Zie je in Nieuwegein!! (klik op het link van de breidag voor meer informatie over lokatie, toegang en tijden).