22 juni 2013

Sort of an Anniversary

Bij het begin beginnen..
Toen ik 16 was, kreeg ik voor het eerst verkering. Hij was ook 16. Prachtige jongen, geweldige tijd. We gingen natuurlijk nog naar school en alhoewel hij in een andere stad naar school ging, haalden we allebei in het zelfde jaar ons diploma.
De wereld lag aan onze voeten en het zou een geweldige zomer worden... Zou..

 1
Lets start at the beginning.
I was 16 when I met my very first boyfriend. He was 16 also. Beautiful boy and we had a great time. We both went to school but he was in a different city, both of us graduated in the same year.
The world at our feet and it would be the start of a great summer.... It should have been...
 2
 Zo waren we in juni op een sport evenement aan het volleyballen. Tot hij omviel en dood ging. Bijna 19 jaar oud. Daar sta je dan... Heel Nederland vierde feest omdat 'we' gewonnen hadden met voetbal en wij (zijn ouders/familie) stonden met lege handen.
 3
 That early summer we were at a sporting event playing volleybal. He fell over and he died.
Barely 19. Just like that. The whole nation was celebrating some soccer event 'we' had won, and we (his family/my family) was left empty handed.
4
 Wat een schok. Ongeloof. Eigenlijk weten we nog steeds niet wat het nu precies was. Maakt ook niet meer uit. De wereld stond stil.
De rest van de zomer heb ik bij familie gelogeerd, zodat ik even niet thuis was en aan iets anders kon denken.
5
 The shock. Disbelief. How could this have happened? We still don't know and it doesn't really matter anymore. The world had stopped turning.
I was able to stay with relatives for that summer to get away from it all and think about something else.
6
 Maar in september moest ik gewoon weer naar school. Ook al kon ik mijn aandacht er toch niet bijhouden; ik kreeg weer ritme. Regelmaat. Het leven ging langzaam weer verder.
Na 3 jaar ontmoette ik (in de zomer) een hele leuke jongeman waar ik nu bijna 21 jaar mee leef en 19 jaar mee getrouwd ben.
 7
 In september of that year I had to get back to school; and eventhough I wasn't able to pay very good attention to what I was doing, it brought ritme and stability.
3 Years later, it was summer again, I met a very nice youngman. I've been spending the last 21 years with him, 19 of those married.
 8

Zo'n 10 jaar geleden werd onze dochter geboren en pakte ik het breien wat intensiever op..
Na verloop van tijd begon ik shawls 'uit te delen'. Mijn moeder was als eerst aan de beurt. Ze heeft inmiddels een behoorlijke collectie van mijn hand. Mijn Oma ook.
Dus besloot ik om voor de familie die mij, 25 jaar geleden, heeft geholpen een moeilijke tijd door te komen; een shawl kado te doen. Gelukkig zijn ze er altijd erg blij mee.
 9

About 10 years ago our daughter was born and I started knitting more frequently...
After a while I decided to give away some of them. My mother got some (she's actually got quite a collection now) and my grandmother too.
So I decided also to give the family that have helped me through a though time 25 years ago a shawl. I was very pleased they all were very happy to recieve one.
 10
Ik ben bijna klaar... Ik moet nog vragen of de moeder van mijn vriendje mijn aanbod accepteert. Dat wordt een hele speciale shawl.
I'm almost done. I have to ask if the mother of my boyfriend will accept my special shawl offer.

En...
And...

Nu dat het 25 jaar terug is dat dát gebeurd is, wil ik het afsluiten met iets positiefs.
Now that this has happened 25 years ago, I want to close it on a happier note.

A GIVE AWAY! 

Ik geef TWEE originele hand gebreide en ontworpen shawls weg!
I'm giving TWO original shawls away that I've knitted and designed! (I will be shipping WORLD WIDE!)


 Across the Beach in Kaalund Silk "Glasshouse" with little glass beads.

The 12th of Never a little shawlette in Merino blue and brown from ColourMart.

PRIZEDRAW will be.... July 28th! 
(my boyfriends birthday). 

Pictures of the shawls I've gifted:
1. Japanese Feather and Fan (Cotton / ColourMart) for Y. M. (sister in law)
2. Lotus Chained (Silk / DyeForYarn) for M. M. (aunt)
3. Muness Tower (Merino / Malabrigo) for A. N. (aunt)
4. TrachtenTuch A (Jaggerspun dyed black) for C. M. (aunt)
5. Truely Something (Cashmere / ColourMart) for H. J. (aunt)
6. Wild Lily (Cashmere and beads / Poshyarn) for A. S. (aunt)
7. Zetor (Jaggerspun) for my Grandmother
8. South Sea Stole with beads (Merino / Malabrigo) one of many for my Mother
9. Bracken (Alpaca/silk/cashmere / Old Maiden Aunt)for A.R. M. (sister in law)
10. Honeybee stole (Merino / Malabrigo) for L. C. (current mother in law)

I was planning to knit the men up some socks, but not all of them were happy with those.
(i'm a bit glad, i'm not that much of a sockknitter...)

49 opmerkingen:

patricia zei

Wat een mooi verhaal en wat heb je al veel mooie sjalen gebreid. Dat worden twee gelukkige winnaars.

Ik ben zo ontroerd dat je nog aan hem denkt.

loesje zei

Die weggeven sjaals worden vast als dierbare herinneringen gekoesterd. Wat een ontzettend lief gebaar van je.

Schone Vrouw zei

Dat is een heel moeilijke tijd voor jou geweest. Maar dit is wel een heel mooie manier om te herdenken.

Anoniem zei

Ik kijk en lees je blog met een gezonde dosis jaloezie, kon ik ook maar zo breien, maar een give away,
zal ik ook ooit zo'n shawl kunnen dragen?

groetjes Gerda

Betsy van den Dool zei

Wat een mooi idee om op deze manier
zo,n verdrietige tijd "los te laten" met het
weggeven van zo,n prachtige sjaal.
De ontvangers ervan zullen de gedachte
erachter zeker op waarde schatten.
Ik wil heel graag meedoen!

Groetjes, Betsy

MariekeStAALSMID zei

Wat een bijzonder verhaal! Heftige periode heb je op jonge leeftijd meegemaakt. Je band met die familie zal een bijzondere zijn.
En hoe fijn is het om jouw prachtige handwerk cadeau te kunnen geven. Fijn voor je moeder en oma. Als een Give Away bijna te groots om in ontvangst te nemen. Wat een uitdaging dat je dit gaat, my Queen of Lace.

Mariek x

Aal zei

Wat moet dat een zware tijd voor jou zijn geweest. Gelukkig mocht je opnieuw een lief iemand ontmoeten en je leven mee delen.
En wat een prachtig gebaar om je behulpzame naasten ieder een shawl te geven. Een give-away is zo leuk om te doen, al is dan in mijn geval 'maar' een paas sokken.
Ook ik ben benieuwd waar die 2 shawls een plekje gaan vinden.... ;-)
Groetjes, Aal

Gini zei

Ontroerend verhaal en mooi geschreven. Respectvol, lief, maar ook doorleefd en bijna afgerond. En wat leuk dat je dat wil doen met een give away. Ik hoop dat je shawls gaan naar iemand die (ook) wel wat troost en warmte kan gebruiken.
Liefs, Gini

elly smith zei

Dit is heel bijzonder wat je doet.
Ik zou het niet erg vinden als ik 1tje zou winnen.
Die sjaal van jouw zijn super.

Jeannette Visser zei

Wat moet dat een moeilijke tijd zijn geweest, dan staat de
wereld even stil. Mooi zo'n liefdevol gebaar naar zijn
moeder. Ik durf haast niet mee te doen met deze give away,
maar je shawls zijn zo prachtig.... Jeannette

Anoniem zei

Wat een mooi idee, zo is het verhaal weer rond. Ik moet dan aan de laatste regels van een gedicht denken:
"dat ik je nooit in wezen heb bezeten, terwijl ik zo bezeten van je was. Ik wilde dat ik even kon vergeten, hoe onvergetelijk dit alles was"
Gelukkig hoef je niet te vergeten en laat je op deze manier ook zien dat je hem/het zeker niet vergeten bent.
Je hebt genoeg meegemaakt in je leven en toch zo positief, dat is ook een gave!
Annemieke

Anoniem zei

Ik vindt het heel knap van je dat je dit verhaal verteld. En toch wel heel heftig om te lezen als buitenstaander.
Ook na 25 jaar nog sterkte gewenst.
Mirjam

Nadine Van Zandycke zei

Dag Monique, heel ontroerend verhaal en wie wil er nu geen sjaal van jou ??? Het zijn stuk voor stuk juweeltjes om.te blijven koesteren.
Nog heel veel succes en creativiteit, Nadine

wapiti zei

Wat een mooi en warm gebaar! Ik ben er zeker van dat ook de moeer je sjaal met veel liefde zal dragen. Mijn zus verloor ywee jaar geleden onverwacht haar 28-jarige zoon. het doet nog elke dag pijn en elk troostend gebaar helpt een beetje.
Je bent een lieve vrouw,die heel veel om anderen geeft. Wat mooi!
Mocht ik een sjaal kunnen winnen, ik zou hem met mijn zus delen en er ons verdriet in verstoppen.

Anoniem zei

een kantsjaal.....

zo luchtig als een briesje,
zo hemels als de herinnering aan een droom die nooit mocht geleefd worden,
zo hartverwarmend mooi...een sprookje !

traantjes, Magda De Cuyper

Anoniem zei

Beste Monique,

Wat verdrietig maar wat heb je er een mooie verwerking en invulling aan gegeven. Respect voor de manier zoals je dit doet. En beide shawls zijn ware kunstwerkjes van jouw hand.

Wat bijzonder als je zo'n shawl mag ontvangen en dragen!

Hartelijke groet,
Mirjam

Akelein zei

lieve Monique, Wat een ontroerend en heftig verhaal! En wat ontzettend fijn voor de familie van die jongen dat jij altijd contact met hen bent blijven houden!
25 jaar geleden... 1988, het jaar dat ik trouwde, ik denk er de laatste weken veel aan terug, helaas hebben we het maar 18 jaar samen volgehouden, al zijn we nu weer elkaars beste vrienden.
Ik wens je alle goeds en heel veel plezier met het weggeven van je prachtige sjaals.
xAafke

anneke zei

Monique, je had gelijk gistermorgen ik zit weer met kippevel en tranen in mijn ogen.
Anneke

Hilly zei

Wat ontzettend mooi, Monique!

Dini Verkuil zei

Een ontroerend verhaal. Prachtig dat je zoiets na jaren afrond. Geweldig. Zeker met een van je super mooie creaties, waar zoveel liefde en emotie in zit. Succes. Groet, Dientje

Heleen zei

wat een bijzonder verhaal, het moet een vreselijk moment geweest zijn. Gelukkig heb je het zo te lezen een plek in je leven gegeven!

hannahsknits zei

Jeetje Monique, wat een verhaal, ik ben er stil van.....

Mooi om te lezen hoe het verder ging in je leven. Het leven bestaat uit ups en downs. Maar jouw downs gaan wel erg diep zeg. Ik hoop dat de ups huizenhoog mogen zijn.

Liefs,
Hannah

Judith zei

Lieve schat je bent een kanjer! En wat een lief gebaar.

Liefs Judith

Anja Vink zei

Wat heb je dat mooi opgeschreven! Als ik me daarin verplaats, lopen de rillingen over m'n rug en staan de tranen in m'n ogen. Ik heb het meegemaakt dat een jonge man van 31 tijdens een triathlon in elkaar zakte en reanimatie niet meer mocht baten. Ik was zelf één van degenen die reanimeerden. Ik was toen 17. Ondanks dat ik geen banden had met die persoon, is me dat altijd bijgebleven.

Wat fijn dat je het op deze manier een goede plek in je leven hebt kunnen geven!

groeten,

Anja Vink

Hilde zei

Wat een zware start van 'het leven' heb je gehad. Wat mooi dat je toch je weg hebt gevonden en trouw bent aan de mensen die je op weg hebben geholpen.
Jouw sjaals zijn stuk voor stuk juweeltjes van zorg en aandacht waar ik elke keer met bewondering naar kijk.
Veel geluk op de weg die nog voor je ligt!

lheurebleue zei

wat een intriest verhaal. dat tekent je verdere leven.
heel lief en mooi dat je een sjaal voor de moeder van je liefje breit: in elke staak zit vast een gedachte ...

SusieQ100 zei

Dear Monique,

What a lovely, but sad, story. Unfortunately this sort of thing happens all too frequently, often caused by something caused Brugada Syndrome, a genetic heart disorder that cannot be diagnosed after death (and was only recognised and given a name about ten years ago - mijn nephew, age 30, has a defibrillator implanted in his chest). But you have been able to give "closure" (how I hate that word) in such a lovely, thoughtful way; I do admire you.

Take care,

Sue

Quiltprinses zei

Monique, wat een heftig verhaal. Je had er al eens iets over verteld aan me, maar je hebt het erg mooi opgeschreven. Leuk dat je op deze manier de 25 jaar wilt afsluiten.
Groeten,
Gerda

yvonne philippa zei

Wat een mooi en doorleefd verhaal, Monique! Je beheerst de kunst van het leven net als de kunst van het breien.

Angelique den Brok zei

Lieve Monique,
Wat ben je toch een fantastisch mens en wat vind je de weg door het leven weer op jouw eigen, unieke manier. Zolang ik je ken, maar blijkbaar ook daarvoor.

Liefs, Angelique

Mirjam Polman zei

Hoi Monique,

Ik had al een reactie geplaatst maar naar aanleiding van je Facebook bericht doe ik het nogmaals. Ze zijn erg mooi en de draagster zal er bewonderende blikken door ontvangen!!

Groet,

Mirjam Polman

breistertje zei

Wat een heftig verhaal, en wat een zware tijd moet dat voor je geweest zijn! Bijzonder om het zo af te kunnen sluiten.

Maaike Luttik zei

Wat een prachtig verhaal! Breien geeft troost, heb ik zelf ook ervaren. Fijn om het nu op een positieve manier af Ye sluiten.

Anoniem zei

Wat een verdriet moet je gehad hebben, je eerste liefde op zo'n manier te verliezen.
28 juli (ook mijn verjaardag),zal ik zeker aan jou en zijn familie denken

Ingrid Cortvriendt

southofultimathule zei

Ah ha, I found the comment spot :) This was a very touching story...and your shawls are absolutely, mind blowingly gorgeous Monique. I'd love to enter the contest, thanks for the chance to win one of your wonders!

Karin zei

Al bloghoppend kwam ik op jouw blog terecht. Ik zie mooie shawls en begin te lezen... als ik je post uit heb zit ik met een brok in mijn keel. Wat een mooie manier heb je gekozen om dit af te sluiten.

Anoniem zei

Wat kan ik nou nog zeggen wat al niet is gezegd? Het is een mooi, ontroerend stuk met prachtige foto's. Het toont jouw kracht, doorzettingversmogen en kunst.
hmm, iets diepszinnigs wat nog niemand heft gezegd want ik wil natuurlijk wel origineel zijn...

ah, ik weet het al: IK WIL WINNEN!!!

sterkte en liefs, Niek

Aloesaloes zei

Wat een prachtig verhaal! En de shawls zijn onwaarschijnlijk mooi! Ik maak graag een kansje...

Groetjes, Loes

Unknown zei

Hoi Monique,

Bedankt voor je verhaal. Hoewel ik de 12th of never heel mooi ben, draag ik mijn shawls meer voor de warmte. Ik zou graag meedoen in de give-away voor de Across the Beach.
Hopelijk ga ik deze zomer met mijn kindertjes voor het eerst naar het strand. Ben zo benieuwd naar hun ervaringen.

Mirjam

Anoniem zei

Tjonge, wat een bijzonder verhaal! Knap dat je het zo kan verwoorden!
En ja, je shawls zijn schitterend!!!

Groetjes, Evelyne Muit

Annemarie zei

Wat een heftig verhaal! Ik sluit me aan bij alle anderen, mooi beschreven en heel veel sterkte.

En daarnaast maak je natuurlijk prachtige sjaals.

Groetjes Annemarie

Annemieke zei

Wat een indrukwekkend verhaal! En wat een mooie manier om deze ervaring te verwerken en los te laten!! Al is dat laatste wel moeilijk!!
Wat een sterke vrouw ben je!!

Groetjes Annemieke (annemieke82@ravelry)

Bianca Boonstra zei

Tjeetje. Da's een heel verhaal. 28 juli zou de trouwdag van mijn ouders zijn geweest - en mijn moeder is op dit moment jouw Muness aan het breien. Wat zou het leuk zijn als ik een van de twee zou kunnen winnen - die zou ik dan aan mijn moeder schenken. :)

Liefs, Bianca
(BiancaBoonstra op Ravelry)

Meilindis zei

Wat bijzonder verhaal van intense emoties! En wat sluit je het op een mooie manier af voor jezelf. Respect!

hartevrouw zei

Ik heb meestal niet zoveel woorden en laat dan hartjes op fb achter. Maar in mijn hart houd ik je vast, en van binnen wieg ik alle verdrietige stukjes tot een geheel zodat ze weer bij jou kunnen zijn. En met heel mijn ziel herken en erken ik jou en dansen wij als roze ballonnetjes. Harteknuffel, Anya

In Lak'ech (I am another you)

Jantine zei

Monique, ik denk niet dat ik iemand ken die zo iets bijzonders heeft gedaan voor de familie van een verloren dierbare. Echt fantastisch. Je bent heel speciaal. Ik bewonder je. Liefs, Jantine.

Anoniem zei

Ik was stil van je verhaal...sterke morgen!

Groeten van Annette Troost

Unknown zei

Your story is very touching. It is amazing to read about how pain, grief and loss can be transformed into something so beautiful.

Carla zei

Wat een ontroerend verhaal. Jammer dat je op zo’n jonge leeftijd een dierbaren zo onverwacht heb moeten missen. Zoiets vergeet je nooit en houd je vandaag de dag nog steeds bezig! De geboorte van je dochter is mogelijk heel verwarrend geweest. Met het kantbreien wat toch heel intensief is kan je je gedachten even afleiden. Waarschijnlijk geeft het mooie eindresultaat je een goed gevoel. Natuurlijk hoop ik de sjaal te krijgen, maar liever heb ik dat je hem aan een zielsverwant geef. Zelf ga ik binnenkort starten met de door jou ontworpen Muness sjaal. Ik vind je sjaals echt prachtig! Ga zo door!