Kant... Lace

Kant.
Nu is kant breien natuurlijk niet de enige vorm om kant te maken. Het is ook haken, klossen, frivolité en machinaal kant. (en ik ben er vast nog een heleboel vergeten)

Mijn vader is al vanaf het begin betrokken bij de Sterrenwacht in Burgum en sinds dat daarnaast ook een Streekmuseum is, zijn er bij tijd en wijle zéér interessante exposities.
Zo kreeg ik de kans om bij de opening van een jubileum tentoonstelling aanwezig te zijn.
Kant, gemaakt door de Kantklos Kring uit Leeuwarden.

 Lace.
Ofcourse there is more than only lace knitting, like crochet, bobbins, tatting and machine made lace. (I'm sure I forgot a lot of other techniques).

My dad has been closely involved (from the start) with the Observatory in Burgum, and since there is also a local museum attached to the building, a lot of interesting exhibitions have been on display.
That's how I got the opportunity to be present at the opening of the Bobbin Lace Exhibition from the Kantklos Kring from Leeuwarden.

 Jammer genoeg staat er bij geen enkel project een naam of een maakster, dus ik heb geen idee wie het zijn die deze prachtige dingen gemaakt hebben.

 Unfortunately there is no list of makers so I have no idea who is responsible for all these gorgeous objects.

 Ik zet de foto's extra groot neer, zodat je een idee hebt hoe fijntjes en prachtig het allemaal is.

 I'm showing every picture extra large so you get an idea how delicate these are and how very beautiful they are.

 Ik zou dus zeggen: Kom ook kijken! Het zaaltje is niet zo groot, maar er is genoet te zien!

 If you're in the neighborhood, don't hesitate to go. The room isn't that big, but there's enough to see.

Er was een meneer, Dhr. H. van der Wal die me wat meer kon vertellen over het kantklossen en de geschiedenis.

Sommige stukken zijn al bekend geworden in de jaren 1590 n. Chr. in Leeuwarden. Er was een inkoper overleden en zijn inventaris werd geregistreerd. Daar zaten toen al gekloste stukken bij.
Een kantkloster werd toen een 'spelden werkster' genoemd.
Wanneer een vrouw weduwe werd en in een armen huis terecht kwam, gingen de kinderen vaak naar een weeshuis. Zowel de kinderen als de volwassen vrouwen leerden dan om te kantklossen om iets bij te verdienen.
Zo hebben de kinderen van het weeshuis in Leeuwarden eens 1100 Karolingische guldens bij elkaar geklost voor het weeshuis.
Omdat er geld mee viel te verdienen, kwam de belasting ook langs. Die wilde inschatten of het te doen was om te innen. Maar vaak was het werk intensief en te slecht betaald om ook daar nog belasting over te heffen. Het voordeel was wel dat de klosters geregistreerd werden.

Meneer van der Wal wist ook te vertellen dat er in een muts zoals hierboven is weergegeven, soms wel 170 cm lang geklost band in zat. Door de plooien en het stijven zag het er erg rijk uit.

At the exhibit was a man called Mr H. van der Wal. I interviewed him and asked him a little bit of back ground information.

In our provence, history goes back to almost 1590 AD. A salesman had died and his his possessions were inventoried. There were pieces of bobbin lace in his inventory.

A lady that did bobbinlace was called : a pin worker. (loosely translated)
When a woman became a widow, she went to the poorhouse and the children were often left in the orphanage. Both often learned how to work with bobbins to earn a little income.
It has been noted the children of the orphanage had worked so hard they earned 1100 Karolingic (?) guilders for the orphanage.
Because money was made, the tax collecters got interested too. It was a small income for the ladies but still they had to be checked if they didn't earn too much. The upside of this was that almost every bobbin-lady got registered.

Mr. van der Wal also told me that a hat in the old days (perhaps even today) can take up to 67" long band for the back frills. (see hat above and detail below).

Check de openingstijden voor je gaat!

Please check when the doors are open before you go. 

Oh ja, Je kunt daar ook een keer ZELF proberen om te kantklossen! Volgens mij was dat 18 april... 

Openingstijden: dinsdag t/m zaterdag van 13:00 tot 17:00 uur.
Op vrijdagavond van 19:00 tot 22:00 uur.

Toegangsprijs € 3,50 , kinderen t/m 12 jaar € 2,-.
Museumkaarthouders gratis.
Donateurs en gezinsleden gratis.
Donateur bent u al vanaf € 15,- per jaar.

Groepsarrangementen mogelijk
(ook buiten reguliere openingstijden).

Ben effe weg... I'll be gone for a little while...

Ik ben effe weg! Ik vind het allemaal verschrikkelijk spannend: vliegen, varen! en allerlei geweldige mensen die mee gaan, die we daar gaan zien en ... natuurlijk het eiland zelf. Ik heb gewoon heimwee gehad na de eerste keer.... Deze keer verwacht ik niet dat het anders word.

I'll be gone for a little while. I find it all to be terribly exciting: flying, boattrip and meeting / joining all sorts of great people and... ofcourse... the island itself.
I just was homesick after my first stay. I don't expect it to be any different this time...

Ik ben er volgende week weer (de 13e...) en waarschijnlijk kan ik dan voor een hele tijd maar over 1 ding praten: Shetland Wool Week!

I'll be back on the 13th and probably only able to talk about one thing: Shetland Wool Week!

See you all later!! 

Werkboeken .......... Work logs

Vanmorgen zat ik op Facebook en daar was iemand die een opmerking plaatste. Stop een briefje in de tas waar je breiwerk in zit, dan kun je later de informatie terug vinden die je misschien nodig hebt..

Daar zijn héle mooie oplossingen voor.. Kijk maar:

 This morning I was on Facebook and someone mentioned a good idea. Put a piece of paper with notes about your knitting in the bag it is stored in. So you can rely on that information later on.

In my opinion there are great solutions for these type of things... Let's see:

2010

2008-2010

 Ik koop meestal niets in de Museum shop, omdat ik weet dat het ergens blijft liggen of het is gewoon te duur. Tot ik dit schrift kreeg van mijn moeder. Ze wíst dat ik dit heel graag wilde hebben maar niet voor mezelf zou kopen. Ik had het kleine schriftje (blauw) gekocht. Een prachtig moment om je aantekeningen voor je breiwerk te maken.

2011

 Usually I don't buy anything at a Museum shop, mostly because it will get lost or because it's too expensive. Until I got the notebook with the Chinese Warriors on it, from my mom. She knew I really liked it but wouldn't buy it for myself. I did purchase the little blue Warrior booklet.
An ideal moment to start making notes about my knitting.

2011

 In feite doe ik het zelfde wat ik op Ravelry ook doe: welk garen, wat voor naald, hoeveel garen, wanneer ik ben begonnen. En sinds 2012-13 doe ik er ook een draadje bij van het garen. Dat maakt het wat realistischer. Ik ben eerlijk, ik schrijf er ook in of het fout ging, of ik uitgehaald heb, een nieuwe opdracht heb gekregen of wanneer ik (weer) in een zwart gat ben gevallen omdat er projecten af zijn (en vaak opgestuurd naar een blije ontvanger) waar ik toch erg moeilijk afscheid van kan nemen.

2013 (Peter Pauper Press) 

In fact, I note things down exactly like I would on Ravelry: which yarn, size needles, how much and when I've started. And since 2012-13 I also add a bit of actual yarn. To make it more tangible. I am honest.
I do write what I did wrong, what I've frogged, if I started a new design or commission or if I fell down the black hole (again) after finishing a project, (probably send to a happy reciever) of which it was very hard to let go.

2012

 
Aan sommige boekjes zit natuurlijk een speciaal verhaal. Het boekje hier boven is gelaserprint. De (grotere)  gaatjes in de shawl (foto) zitten OOK in het papier. Dit kocht ik in de Museum Winkel van Shetland Museum & Archives. De shawl ben ik zelf aan het breien en de mevrouw op de foto lijkt wel op mijn oma toen ze jong was... (er in ligt een boekenlegger van een stukje tweed wat over is. Jamieson's of Shetland)

2013

With some notebooks, something special is going on. The one with the lady and the knitted shawl; every (large) hole in the Lace shawl is actually laserprinted in the paper! And, the lady in the picture looks a bit like my grandmother when she was young. I bought it in the Shetland Museum and Archives shop in 2012 (WoolWeek) In it, you'll notice a small ribbon of tweed. (Jamieson's of Shetland).  

2014

Nu ben ik alweer een tijdje niet meer naar een museum geweest (In Dokkum hadden niet dit soort schriftjes). Maar de lokale "Van der Velde" heeft... Peter Pauper Boekjes. Van dezelfde uitgever met iedere keer een heel leuke print én een elastiekje om de boel bij elkaar te houden.  

I haven't been to a Museum for a while (In Dokkum, they didn't have these) but the local bookshop has Peter Pauper Press booklets. Every now and then, they have several with a nice print and an elastic band to keep it all in. 

Je kunt ook je eigen boekjes maken! Gewoon ruitjes papier of samen met lijntjes papier en een stukje stof of (nep) leer er om heen en klaar! 

You could make your own booklet! Just use math paper (squares) or college paper (lines) and add some fabric or (p-)leather. 

middagje Dokkum...

Het was vandaag wel errug warm in het hoge noorden van Nederland. Een eerder gemaakte afspraak ging niet door en ik voelde me een tikkie ziek. Ik ben eigenlijk nooit ziek, wanneer ik ziek thuis ben van mijn werk, is het meestal mijn rug. Nu was het echter mijn keel. Mijn stem klonk wel erg raar en voor mijn doen erg zacht. 

1

Today was a relative hot day up north. Usually it isn't that hot. A previous made appointment fell through and I wasn't feeling really well. When I stay home from work, it's often because I threw out my back. This time my throat was soar and my voice sounded funny. 

2

Een tijdje geleden had ik gelezen dat Carla (Bloglink) en Anke (Blog link) naar Wollig Dokkum waren geweest. Precies op een dag dat Principessa (dochter) haar paardrij proef F5 moest doen, ik kon dus niet gaan. En dat bleek een groot gemis, de lezingen waren érg interessant (lees Carla's blog) en er was heel veel te zien via dia's (lees Anke's blog). 

3

A while back, I read the blogposts written by Carla (link above) and Anke (link above) about a beautiful exhibit about knitting! My daughter (nicknamed Principessa) had a test for her horsebackriding classses, so I wasn't able to go. It proved to be bad timing, I had missed out on a lot of information and pictures. (Carla's blog is also in English!). (Anke's blog has great pictures!)

 4

Dus, ondanks dat ik amper kon praten (lekker rustig) , kon ik nu dus prima naar het museum in Dokkum. Ik nam mijn moeder mee, die heeft me tenslotte leren handwerken.

Het is een grote, lange verdieping met een eenvoudige maar uiterst functionele indeling. In het midden de grote stukken; vissers truien, kleding (badpakken!), en breirollen en aan weerszijden de kleinere items. Die trokken mijn volledige aandacht!

 5

So, eventhough I could hardly speak, (nice and quiet) I was in good shape to go and visit the museum.

Ofcourse I took my mother with me, she's the one that taught me how to craft!

It's a long shaped (second) floor with humble yet efficient displays. In the centre were the fishermen sweaters, clothing (swimsuits!) and knitting rolls (one giant fine knitted swatch with a test pattern every 50 rows) and on either side smaller items. Thóse got my full attention.

 6

Elke keer wanneer ik een demonstratie geef met de breiriem, dan vertel ik bezoekers dat we vroeger in Nederland de brei-schede gebruikten. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik er een op een plaatje had gezien en het verhaal erbij had gelezen. Maar meer wist ik ook niet.  En nu liggen ze dus in Dokkum!

De aller oudsten zijn zelfs van hout en er ligt er een van 'been' (bot). Heel mooi bewerkt en duidelijk intensief gebruikt. Er waren er zelfs een paar van zilver! (Foto 1). Werkelijk schitterend bewerkt en met maar 1 gat voor maximaal 3mm naald-maat. De oudere houten bevatten meerdere gaten en er lagen er zelfs 2 waar de schede helemaal hol was, maar gevuld met kleinere stukjes hout waar je dan je naald klem in kon zetten.
Ik weet nu hoe ze werken, het is het zelfde principe als bij de breiriem!
Het mooiste wat ik zag zie je hier onder; naaldstoppers. Om te voorkomen dat je werk van de naalden gleed, hadden ze zilveren doppen met een kettinkje. Dat zag er zó mooi uit! (foto 7)

I love to work with my knitting belt, and everywhere I go and demonstrate it, I tell people that in our own country we used to have knitting sheaths. To be honest, I had never seen one for real. I had seen a picture once and read a short story. But now; in Dokkum there were plenty! Wood, bone and silver!!
They are exquisitly carved and shaped. Most of them (at least the silver ones (picture 1) have only one hole for the needle to stay put. Some others, some wooden (picture 8) and the one in bone, had several holes. Often not bigger than US 2,5 / 3mm. Two sheaths in wood were hollow and stuffed with several smaller pieces of wood, so you could insert the needles in a different spot each time.
I know how the sheaths work; the same as (my) knittingbelt!
The most gorgeous thing I've seen were the needle 'caps'. They were made of silver and prevented stitches from dropping from the needles. (picture 7) A fine little chain to keep them together.

I would recommend to go if you´re in the neighbourhood, but to take a trip from abroad just to visit this, might be a bit much... (there is more to see: silver cutlery and devotion goblets, silver bible locks, local traditional costumes, pottery,  childrens toys, embroidery)

 8

Ik kan het zéker aanraden om te gaan kijken, maar woon je over de grens, dan is het misschien een beetje te gek om zo ver te reizen. (er is nog meer te zien; zilverwerk, borduurwerk, klederdracht, kinderspeelgoed)

Foto's / Pictures:

1. Zilveren brei-schedes. (7 stuks) / Silver knitting sheaths (7 pieces) 
2. Een voorbeeld van een visserstrui. Er hingen verscheidene handgebreide exemplaren met een
    oude foto als voorbeeld.
    An example of the fishermen sweater highlighted. There were several handknitted versions,
    supported by old pictures. 
3. Detail van een zéér fijn gebreide "brei-rol". Diverse patronen zijn geoefend op zeer dunne naalden (waarschijnlijk 0,5 of 1mm)
   Close up on a very fine worked pattern, part of a "brei-rol". Multiple swatches of probably 50 rows each are practised on véry fine needles. 
4. Weer een heel fijn gebreide baby handschoentjes. Waarschijnlijk in katoen.
   A couple of very fine worked baby mittens. Probably in cotton. 
5. Baby slabbetje. Ook al erg fijntjes gebreid met een heel mooi bladpatroontje er in verwerkt.
   Baby bib. Very delicate and an interesting leaf pattern worked in the bottom part. 
6. Baby mutsje. De patronen zijn nu groter maar de constructie is erg interessant.
   Baby cap. The patterns are not as fine, but construction is very interesting. 
7. Breinaald beschermers in zilver. Met een fijn kettinkje er tussen.
   Needle protectors in silver. With a delicate fine chain to link them. 
8. Houten brei-schedes. Je steekt je (koploze) naald er in en de schede houd de naald vast. De schede steek je tussen de riem die je draagt en zo heb je een brei-hulp. *
   Wooden knitting sheaths. Insert a dpneedle into the sheath. It will hold the needle tight. Insert the sheath under your belt and you have knitting-support. **

*Wanneer ik mijn breiriem gebruik, brei ik regelmatiger, het werk wordt mooier/egaler en je hebt steun voor je armen/schouders en pols. Het is mogelijk om de breiriem te gebruiken wanneer je verminderde functie hebt in een van de armen. Bijvoorbeeld wanneer u uw rechterarm niet kunt gebruiken, dan kan de breiriem (of de brei-schede) steun bieden en uw naald vasthouden. Meer informatie: HIER. 

**When I am using my knittingbelt, I knit more evenly, the work is a bit tighter but the overall look is prettier. Knittingbelts ánd sheaths give support and could be very helpful when you have deminished function of one of your arms. More information (sorry, in dutch) HERE. You could ask for an english PDF with information about the knittingbelt HERE (please mention: Knittingbelt PDF). It's free! 

En wanneer je dan helemaal klaar bent in het museum, is Dokkum ook nog eens een erg leuk stadje om te shoppen!
Bijvoorbeeld: Lieks Cadeau & Interieur  voor leuke dingen in huis of Mister Pickles voor diverse soorten thee, koffie, chocola én gebreide truien.

Fijne zomervakantie!!! 

Geluk.... Luck

Soms... soms moet je een beetje geluk hebben. De hoop dat iemand er vertrouwen in heeft dat wanneer JIJ het doet, dat het goed komt.
En ik heb, soms, dat geluk. Dat is fijn.

Sometimes... sometimes you need a little bit of luck. The luck that someone has faith in you for doing something and making it work.
And I have it, sometimes. Luck. That's nice.

Ik geniet bekendheid door mijn (vele) kant gebreide projecten. Maar niet omdat ik nou zo geweldig kan Fair Isle breien. Het is me gelukt om diverse mutsen te maken, met behulp van mijn breiriem, en ik heb een dekentje gebreid met lekker veel schaapjes. Dus dat de keus op mij zou vallen was niet erg logisch.
Deze keer was o.a. mijn geluk dat ik in het hoge noorden woon, op slechts 20 minuten met de bus, waar het Fries Museum is gehuisvest. En daar lag een héle oude muts.

I am known for my (many) lace knitted projects. Not for my skills as a Fair Isle knitter. I did manage to make several hats and a little blanket with lots of sheep, using my knitting belt. So, choosing me for doing this project was not logical at all. I was just só lucky to live only 20 minutes (by bus) away from the Fries Museum. And in their storage was a very old hat.

Vele 'wegen' kwamen in eens samen. Ik ben op Shetland geweest, ik heb Pearl Johnston zien breien met een breiriem, ik heb een breiriem, ik kan een beetje Fair Isle breien én ik kan patronen schrijven... wat een geluk.

Lots of things came together at once: I've been to Shetland, I've seen Pearl Johnston working with her knittingbelt, I've got a knittingbelt, I can knit a bit of Fair Isle ánd I can write patterns... that's lucky, right?

 Het origineel is heel fijn gebreid, ik denk op naald 1,5mm. Mijn poging (allereerste foto) is bijna even groot.
De muts uit 1850 is gebreid met handgesponnen en handgeverfde wol. De gaten zitten er in maar het verband blijft. En het voelde zó speciaal om zo'n item van dichtbij te mogen onderzoeken én na te mogen maken. Ik was best gelukkig om zoiets te beleven.

 The original hat is very fine knit, I think on size 1,5mm. My first attempt came very close (see first picture).
The hat is made in 1850 and made out of handspun and hand dyed yarn. It's full of holes but no dropped stitches due to that. It felt só special to be able to look at it so closely and researching it to be able to recreate it. I felt so lucky.

Dit zijn de 2 projecten waar ik mee begonnen ben, na dat ik het patroon had geschreven. Links het patroon zodat de muts even groot werd als het origineel en voor (bijna) iedereen na te maken zal zijn. Op 2,5mm in Holst garen. Rechts mijn privé momentje om exact 1 op 1 te werken, op 1,5mm naalden. (Jamieson's of Shetland yarn and Jamieson & Smith Heritage yarn).

 These are my 2 projects which I started after finishing writing the pattern. On the left the hat on 2,5mm that (almost) everyone will  be able to knit. (Holst yarn)  And on the right my attempt to work it 1:1 on 1,5mm needles. (Jamieson's of Shetland and Jamieson & Smith Heritage)

 Ik moest enorm hard werken om alles op tijd af te krijgen. Tot half 2 's nachts met het breien en gelukkig kon ik de volgende dag nog de toef er op zetten. In de grovere versie heb ik een herhaling overgeslagen, zo is hij toch exact even groot als het origineel én ziet hij er eenmaal in de juiste vorm het zelfde uit.

I had to work my ass of to get it ready on time. I had to knit until 01:30 at night to finish knitting and was able to make the sort of pompom the next morning. Now it's exactly as long as the original with one less repeat compared to the original. Once made to wear it will look exactly the same.

En deze foto's (boven en onder) komen van Gieneke, die de opdracht gaf. Volgend jaar komt er een Brei Tentoonstelling in het Fries Museum en deze muts (en het patroon) zijn dan te bezichtigen. Voor zover ik het begrepen heb, brengt het Museum het patroon dan uit, zodat je de muts zelf kunt breien! Meer weet ik niet. Sorry. 

 These pictures (above and one above) are from Gieneke, the commissioner of knitting the hat. Next year there will be a Knitting Exhibition in the Fries Museum (Leeuwarden). As far as I am informed, the pattern for this hat will be made available by the Museum (not online probably). So you can knit it yourself. That's all I know, sorry.

 En op zondag 16 Maart tijdens een lezing die Gieneke gaf over gebreide items in de collectie van het Fries Museum, mocht ik het eind resultaat overhandigen. Loret (met de groene shawl die ik een tijdje geleden gebreid had voor haar) Ik had me een tikkie te veel opgedoft; én een shawl, én mijn breiriem, én een muts en nog maar een shawl... Sorry.

On Sunday March 16, while Gieneke (in the red/pink) was telling us all about the items in storage of the Fries Museum, I was able to present her the hat. Loret (wearing a green shawl I had knitted for her a while back) had arranged it to be a surprise. I was a bit overdressed with 2 shawls, a hat and my knitting belt. Sorry.

Ik zal nog tot volgend jaar de tijd hebben om de 1:1 muts te voltooien.

I will have until next year to finish the 1:1 hat.

NOTE:
Het patroon is NIET te verkrijgen vóór de start van de tentoonstelling.
The pattern will NOT be available before the opening of the exhibition. I don't know if it will be available in english by then. I will make one, but I don't know if they want it.