't Quilters-Huske Eastermar organiseert



......SKUORRE FAIR...................
Vrijdag 17 september 2010 13:00 – 21:00

Met medewerking van:

H. Kramer: o.a. stoffen decoraties

Creahoek: woon- en groen decoraties

“De Brocante Tantes”: brocante woon-decoraties

M. Boonstra: gebreide kant shawls

G. Brouwer: koffie, thee en andere versnaperingen

“It Quilters-Huske” : quiltstoffen en quilt-benodigdheden en tevens opgave en informatie voor nieuwe cursussen 2010/2011

Locatie: Beimastrjitte 50 Eastermar / Oostermeer (Frl)

Toegang is natuurlijk gratis. Kom gezellig langs, de deuren zijn open!

Edit: Excuses, ik had de verkeerde link voor Creahoek (inmiddels hersteld).

Tijdelijke APK

Yes!
We zijn bij de neuroloog geweest, en hebben een 'tijdelijke periodieke keuring' gehad. Ze mag morgen 1 dagdeel naar school; Bridget was zo blij om dat te horen. De neuroloog heeft haar eens bekeken, en beluisterd en dacht dat het wel kon. Het oogje is nog niet goed, dat is duidelijk.

Na het bezoekje bij de neuroloog mochten we naar de scan-afdeling. We konden metéén terecht (na 20 minuten; dat vind ik vrij vlot)... De neuroloog belt dan morgen (?) of overmorgen wat dáár op te zien was en hoe het dan verder gaat.

Bridget moet nog zeker 4-6 weken rustig aan doen; niet sporten, niet zwemmen, niet paardrijden en geen kermis volgende week. Misschien dat we dan nog een keer moeten terugkomen; misschien ook niet.

Bridget wilde metéén naar school om dit goede nieuws te vertellen; en het was dan ook een hele verrassing voor haar klas dat ze 'zo' de klas binnen wandelde. Morgen mag ze beginnen; ben benieuwd. Wanneer het niet gaat; belt juf en haal ik haar direct weer op, hoor!

Temporary Approval.

Oh yes! We got a temporary approval for Bridget to go to school again. Good news! The neurologist examend her and thought she was fit enough to try to go back to class. No sports, no horseback riding, no swimming and no fun fairs...
At least for 4-6 weeks, still. But with that news in her pocket, she went smiling to the CT scan room. The neurologist will phone us with the results, mainly because her eye is still hanging a bit.
Bridget wanted to go to school to tell everyone the good news, so everyone was surprised to see her walking into the classroom. She starts tomorrow, only mornings. If it appears to be to stressfull, I'll pick her up immediately! I will!

Beneath the surface

Hoe kan het eigenlijk.

We hebben 3 kinderen. Ondertussen al heel wat beleeft, leuke en minder leuke dingen. De dagen vliegen voorbij en voor je het weet zijn ze groot. Ik heb geprobeerd om elke dag bewust te beleven; lekker lachen en ook gewoon huilen als het moet. Maar toch, door het ritme van de week (school, werk) gaat het best snel.

En als je dan in eens over de gang loopt in een (willekeurig) ziekenhuis, vraag je je toch af, hoe je dáár nou in eens beland bent. Sommige andere ouders hadden dat daar ook.
Ons kind botste en dan begint de achtbaan. Emoties komen boven, die je elke dag hebt, maar niet 'gebruikt'. Kinderen maken je kwetsbaar, maar dat laat je niet altijd zien.

In het ziekenhuis heb je geen keus; die emoties banen zich een weg naar buiten en in volle glorie tentoongesteld. NIX mis mee. Ik heb het dan ook maar laten gebeuren. Toen Bridget werd geprikt voor het infuus heb ik haar ook niet gesust. Huil maar kind, het doet ook pijn! Er uit met die spanning.

Ik storte dus in toen ik uit de taxi (die ons naar huis reed) stapte. Duizelig, moe, misselijk. Ik dacht dat ik mezelf had laten gaan, maar ongewild maak je je toch zo veel zorgen. Twee stappen over de drempel kwam de spanning los en ben ik maar meteen gaan liggen.
Na een half uurtje ging het al beter. Gelukkig.

Nu na ruim een week thuis, en met een afspraak voor de neuroloog nog maar 4 dagen vooruit, merk ik dat ik toch gespannen ben. Wat gaan ze nog vinden op de scan. Zullen er lange termijn effecten zijn. Is mijn meisje mijn meisje nog wel?? Dat laatste kunnen ze op de scan niet zien. En weet ik stiekum al: JA! Ze heeft alweer een verkleed partij achter de rug. Ruzie gemaakt met de grote broer en commandeerd voor drinken en snoep.
Maar kan ze nog sporten? Wanneer?? Kan ze nog goed zien met haar oogje??
Vandaag liep ik met de post en merkte ik dat ik met opgetrokken schouders loop. Van de spanning. En onmacht. Zelfs al is er wat, of is er nix. Ik kan er nix aan doen.

Dus...

Toen ik thuis kwam het kleine meiske maar weer eens een héle dikke knuffel gegeven. Dat helpt altijd.

How is it possible.

I live life like everyone else. One day at a time, with 3 kids (and my husband). I try to be there in the moment, capturing everthing as it happens. But still they grow up só fast. Laughing and crying every day if life calls for it.

Then, suddenly, you find yourself pasing in the hallway of a hospital. How did I get there? Other parents were asking the same thing about themselves...
Our daughter had a little accident and suddenly the 'ride' begins. Everything is happening fast, and emotions flow. You have them every day, but supress them, because you have no 'need' for them. Children make you vulnerable, but it doesn't always show.

In the hospital you have no choice, emotions make there way up to the surface and expose them self in all their glory. Nothing wrong with that. So I let it happen. I told Bridget to go ahead and cry because she needed a 'drip' (needle in hand, for fluids); it hurts, of course you may cry!

I broke down after the cab-ride home. Dizzy, sick and tired. I thought I had expressed myself, but secretly stored a lot of stress which came out, when I opened the door and stepped inside.
I had to lie down, for half an hour, then it was better.

We're home for 10 days now, and I'm starting to notice I'm still stressed. I was walking my mail round and noticed I was keeping my shoulders high up!
Worrie-ing about what to expect after the scan (coming monday). Longterm effects?Will she be able to do some sports anytime soon? Will her eyesight recover??
Is my little girl still my little girl??? I kinda know the answer to that one; yes! She's had a dress-up session already, argueing with her big brother and ordering mommy around.
Which we do with love...

So, when I came back from work, I just went up to my little girl and gave her a big hug. That always helps a lot.

Zo, we zijn nu een paar dagen thuis en ze kan gelukkig veel rusten. Bridget is nog best vrolijk, al kwam de klap bij haar op dinsdag.
Ze dacht dat omdat ze thuis was, ze ook alles weer mocht doen. Dat viel hard tegen. En dat is niet leuk. Dus uitgelegd dat ze op de bank moet blijven liggen of zitten, dat ze niet naar buiten mag, niet naar school. Ze mag niet alleen op de trap en dat ze 's middags moet rusten.

Gelukkig voor haar kwamen er al snel een paar vriendinnetjes langs, die haar heel erg gemist hadden. Zelfs een buurvrouw kwam vragen wat er aan de hand was omdat ze Bridget al heel lang niet meer had buiten zien spelen.

Bridget heeft al heel veel kaarten gekregen! Soms zelfs met een beetje geld er in. Daar hebben we een nieuwe cd speler van gekocht; zodat ze haar favoriete muziek kan luisteren (nee, dansen doen we nog maar niet).

Ik ben trots op haar; ze doet het prima, luisterd best wel goed, houd zich aan de regels en klaagt amper. Ze heeft bijna geen pijn, dus dat is ook heel fijn. Nog tot de 13e september wachten, dan mogen we weer naar de neuroloog. Of we die dag ook een scan krijgen, of een dag later, weet ik nog niet. En wat er daarna gaat gebeuren weet ik ook nog niet.

Het enige wat zichtbaar is, is dat haar oogje nog erg hangt. Ze ziet een beetje dubbel van dichtbij, en het oogje kan nog moeilijk 'omhoog' kijken. Daar maak ik me ook zorgen over.....

Well, we're home now for a couple of days. Bridget is feeling fine, but frustrated that she isn't allowed to do everything. She's not allowed to jump up and down, no dancing, no walking the stairs, can't go outside and can't go to school! That was hard for her, but she soon understood.
Luckily a few friends dropped by to see how she was doing. They missed her, and came to see and hear what happened. Even a neighbour came by because she hadn't seen Bridget playing outside for quite a while. She's gotten a lot of cards to cheer her up. Sometimes even with a little money included. So we bought her a cd player; she can listen to some music and sing along.

I'm a bit worried about her eye. It's hanging and at close range she can't see very well. We have to wait and see how that develops.

I'm very proud of her. She sticks to the rules, still able to laugh, and hardly complains. We have a new appointment with the neurologist Sept 13th. They'll make another CT scan and I have no clue what comes after that.

Back home!

We zijn thuis!

Ik ga nu even rustig instorten. Bridget is réuze blij, de jongens ook en haar vader opgelucht.

Meer volgt, nu eerst even rusten.

Jullie zijn zó lief, dat helpt echt. (vooral wanneer je in je ziekenhuis stretcher ligt te piekeren..)

We're home!

I'm going to collapse now, quietly. Bridget is over the moon, só happy. Her brothers and her father too.

More news to come, but I have to lie down.

You've been so kind, it really helps (especially when you're on a hospital stretcher, worry-ing).

Tranen

Ik kan er nix aan doen.

De tranen komen vandaag vanzelf. Ze blijven maar lopen. Het begon van morgen al, ze branden achter m'n oogleden. En daar waren ze al. Gelukkig sliep Bridget, na een woelige nacht.
Even gehuild, en toen werd ze wakker. Ontbijten wilde ze niet, en ja... we zijn nog steeds in het ziekenhuis. Ze had slecht geslapen van al die geluiden, ze had het zo warm. Het infuus zat nog vast, en de monitoren ook.

Om 11 kwam de neuroloog. Een nieuwe, want de eerste ging met vakantie. Die kon ons gelukkig wat meer uitleggen. De hersenschudding heeft er voor gezorgd dat ze zo misselijk was, en de klap die de breuk veroorzaakte heeft kleine bloedvaatjes waaraan de hersenen vast zitten los geraakt zijn. Daardoor kwam de inwendige bloeding. Die is gestopt, gelukkig.
Nu gaan ze maandag een nieuwe scan maken om te kijken hoe het er dan voor staat. Hoe het daarna verder gaat weten we ook niet.

Na het eten werd ze al wat vrolijker, haar broers waren er en konden een klein wandelingetje maken met haar naar de lachspiegel op de gang.
Nog meer goed nieuws; omdat ze zelf drinkt mag het infuus er af. Yeah.
Ze is wel gauw moe. En ik ook.

Ik kom even thuis om dit bericht te plaatsen en ja hoor; met zulke hartverwarmende reacties komen de tranen weer. het besef wat er met ons meisje aan de hand is, dringt nu echt door. Ze mag voorlopig een héleboel dingen niet meer doen. En heel veel uitrusten. En nog heel vaak controles.

Dank je wel allemaal voor jullie berichten. Dat doet ons goed.

Our daughter was playing on the playground at school, when she started running. Suddenly out of 'nowhere' a boy bumped into her, and she into him. His front tooth split open her scull (really) but no outer damage. Her eyesocket is split, and all the way over her scull there is a fracture.
She has a concushion (?) and bleeding internally in her head. So now she's in the hospital since Thursday. 2 CT scans revealed that the bleeding has stopped. She'll get another CT on Monday to see how it's progressing.
She sleeps a lot, but is a bit cheerfull in the afternoon. Eating isn't going so well, drinking is better. The dripp has come off this afternoon, so she can walk a little bit in the hallway to the special mirror to make her laugh with her brother.
Her eye was black and blue, all swollen up, so she could only see with one eye. Now it has shrunk a little, but she's seeing things double. We have to wait and see how that progresses.

Thanks for all your kind words. Today I had to cry a lot. The tears kept coming, I couldn't help myself. The kind words made them flow again..

Can't fix this.

Twee dagen geleden is Bridget op het schoolplein, in de pauze, aan het rennen. Daarbij is ze plotseling op een jongentje gebotst. Dat ging vrij heftig en juf belde om te vragen of ik Bridget op wilde halen.
Toen ik haar op school zag, hing ze als een slap doekje over haar tafeltje, met een heel dik oogje.

Ik heb haar mee naar huis genomen en ze viel direct in slaap op de bank. De hele dag door heeft ze veel geslapen en gespuugd. Een beetje tv gekeken en met haar broers gekletst. Eten bleef er niet in, drinken ook niet.

De volgenden morgen naar de huisarts gegaan, een verwijsbrief gekregen voor een foto; voor de zekerheid. Haar oog zat inmiddels helemaal dicht, was verschrikkelijk op gezwollen en blauw. Heel erg blauw.
Thuis heeft ze nog een keer gespuugd en toch nog een keer de huisarts gebeld. Die heeft Spoed Eisende Hulp gebeld in Drachten, dat ze ons verwachten. Na een kort gesprekje ruim een half uur in de wachtkamer gezeten. Toen kregen we een bedje en kon ze wat uitrusten. Omdat ze het ook zeker wilde weten hebben ze een CT scan gemaakt en wat bleek: een scheur in het oogkasdak, en over de schedel! Daarbij was ook een inwendige bloeding te zien in de hersenen en er werd gebeld met Groningen. Ondertussen zat ik te bibberen, oppas te regelen voor Bridget's broers. Papa zat vast in de file in Belgie en opa en oma zijn op vakantie! Zal je net zien.

Ze besloten haar op te nemen op de kinderafdeling en goed in de gaten te houden. Ze kreeg een infuus en buikplakkertjes en een zuurstof meetding op haar vinger, vrij snel daarna sliep ze alweer.
Chris kon bij een vriend blijven, Sean kon bij een vriendje eten en slapen, Johan crosste héél NL door met een reuze vaart. Opa & Oma gebeld, de tamtam ging rond.
's avonds om half 10 werd er nog een CT scan gemaakt en kregen we het goede nieuws. Het bloeden was gestopt en we hoefden niet naar Groningen.
De zusters hebben haar elke 2 uur gechecked om te kijken hoe het met haar ging. Haar oogjes zijn goed, maar dik van oedeem en blauwe plek.

Het andere kind heeft een héél stuk van zijn grote mensentand af. Ik heb nog niet gehoord hoe het nu met hem gaat.

Bridget heeft vanmorgen al wat gedronken, ze zit nu op haar 3e of 4e zakje infuus. Ik ben nu even thuis, papa is bij het meisje.
Zometeen ga ik weer terug met Sean, ik ga me nu eerst even douchen.

Even het angstzweet er af spoelen...

We hopen dat ze maandag naar huis kan/mag.

Summer vacation

Nou, zo'n 'geweldige' zomervakantie was het nou ook niet. Omdat het best frisjes was, kon ik eigenlijk gewoon doorbreien. Dat heb ik dus ook gedaan en zijn er deze zomer wel 3 sjaals en 2 paar sokken afgekomen.

Little cashmere baby socks
Toe up pattern with matching lace pattern with doubled yarn. (Cashmere 1/20 NM)
(needle 1,75 mm)

Socks of War voor Sean.
Toe up socks with Lana Grossa Meilenweit Rainbow in green, grey and black.
Needle 2,5 mm

TrachtenTuch A by E. Engeln in Jaggerspun 2/28 NM Ice blue. I dyed it black and used blue glass beads as accents.

TrachtenTuch A van E. Engeln in Jaggerspun Ice Blue. Ik heb het zwart geverfd en blauwe glazen kralen als accent gebruikt.
(needle: 3,5 mm)

Well, it wasn't a great summer vacation. Because the temperatures weren't that high, I could keep on knitting and that's what I did. And why I finished 3 shawls and 2 pairs of socks this summer.
The Trachtentuch A, (above) Mist Fountains (no pictures yet) and Remains of a Dragon. Remains of a Dragon. A little shawl with the pattern (edging) from Heere be Dragone. I had to use it again, it's só pretty.
The buttons are made by Sophiphi (Ravelry) with antique silk fabric. They come out great! It gives this little shawl several possibilitys in how to wear it.

Rowan Kidsilk Aura, 60 gr and needle 5 mm in Steel (grey)
Remains of a Dragon. Een kleine korte sjaal met een patroononderdeel van Heere be Dragone (de rand). Ik vond hem zó mooi, die wilde ik nóg een keer breien. De knopen zijn gemaakt met antiek zijden stof door Sophiphi (Ravelry). Ze komen prachtig tot hun recht en op deze manier is de sjaal op diverse manieren te dragen.
De Mist Fountains is ook af, maar die moet nog gewassen en geblockt worden.
(het is de grijze versie met blauwe kralen van de Bracken/ SunRay van M. Kinzel)

Mist Fountains is done too, but it has to be washed and blocked, so pictures come later.
(it's a grey version with blue beads of the Bracken / SunRay shawl by M. Kinzel)

Een dagje strand... A day at the beach

Dit was het uitzicht!
This was our view!

Sean in actie

Locatie: Harlinger Strandje (Friesland)

Chris was niet mee vandaag....
Our eldest son Chris didn't want to join us today...

Rare vorm .... Odd shape

Sinds dat ik de cursus Traditional Estonian Knitting heb gevolgd, en ik het boek heb (Haapsalu Sall) ben ik een beetje in de ban van de Nupp.
Er staan echt geweldige patronen in, en ik heb er al diverse gebreid:
Twin Pearls,Wild Lily,nog stééds bezig met de Garbo...
Ik was ook al eens begonnen met de Sofia Kiri, Crown Prince en Vesiroosikiri. Maar die zag ik niet meer afkomen dus weggelegd.

Ever since I had followed a class Traditional Estonian Knitting, and ever since I have the book (Haapsalu Sall) I am mesmerized by the Nupp.
The wonderfull patterns in the book already seduced me to make the Twin Pearls, the Wild Lily and am still working on the Garbo.
I also had started on the:
Sofia Kiri and the Crown Princeand Vesiroosikiri (squared). ... and still working on the Garbo.
With no end in sight I didn't finish those.

Het patroon van de Sofia kiri vond ik wel erg mooi, ik had alleen geen geschikt garen. Driehoekige sjaals komen niet vaak voor, ze staan tenminste niet in het Haapsalu Sall boek als zodanig. Omdat ik graag wat anders dan anders wil, heb ik na 4 pogingen het voor elkaar gekregen om hem in een driehoek te proppen en van onder naar boven de Sofia te breien.
The pattern of the Sofia Kiri stayed in my mind, I still wanted to knit that. I didn't have a suitable yarn yet, and because I wanted something else for a change, I decided to put it in a triangular shape. That's not very common in Estonian knitting. All the shawls in the book are rectangle or squared. I managed to get it into a triangle shape and I started knitting; from bottom to the top. .
Het garen?? Drops Kid-silk. Zelf geverfd. Want de kleuren die ik mooi vind, hebben ze niet. Donkergroen en diep grijs enz.
Omdat de strengen al paars waren geverfd met Kool Aid en ik niet zo'n goede verver ben, heeft de sjaal dus 3 'kleuren'.


The yarn?? Drops Kid-silk. I dyed it myself. Because they don't have the colourrange I like, I tried it myself. One skein was already dyed purple with Kool Aid, and because I'm not a good dyer, the shawl has now three shades.

Pattern: Sofia Kiri
Design: Haapsalu Sall and MoniqueB.
Yarn: Drops Kid-silk
Weight: 55 gr / 440 m
Needle: 5 mm (!)
Start to finish: one week.

Warm... Hot

Het is warm.
ik heb het warm. heel erg warm. Vooral na het werk; lopen met de post is niet zo erg, maar je wordt er warm van en met de hitte buiten kan je die gewoon amper kwijt!
Dus duik ik nu meestal ná m'n werk even in het zwembadje in de achtertuin. Drie-en-een-halve-kuub-water-met-chloor ter verfrissing.
HEERLIJK!

's Avonds wordt er natuurlijk gewoon gebreidt. Ik heb een paar losse bollen kidsilk (drops) die ik nog over had van diverse projecten op een kluitje gegooid en geverfd. Ik vind het garen best mooi, maar ze leveren zelden 'mijn' kleur. Dan doe ik het dus zelf maar.

It's hot.
I'm hot. Very hot. Overheated. Especially after my rounds. Walking isn't that bad, but my body gets warm and with this heatwave I can hardly cool down.
So, after work I take a little dip in my tiny swimmingpool in the back yard. 924 gallons of water to refresh me.
In the evening there will be some knitting done. I've dyed some spare ends of Kid-silk (drops) I had left from some other projects. I like the yarn, but they don't have 'my' colours. So I did it myself.

Pattern: Sofia Kiri
Design: Haapsalu Sall and MoniqueB.
Yarn: Kid-Silk Drops
Needle: 5 mm
Shape: Triangle
Start: 20-07-2010